تایتانیک

امروز بعد مدتها فیلم تایتانیک رو مجددا دوباره دیدم .

یادمه کلاس دوم دبیرستان بودم که این فیلم اکران شد .اون موقع ها خبری از سی دی و ... نبود فقط با ویدیو میشد فیلم ببینی . بهترین دوست دوران او ن سالهای من، میثم اسکندری بود .

ما خبردار شدیم که دایی بزرگه میثم یه نسخه پرده ای از فیلم تایتانیک داره . من و میثم و علی دایی کوچیکه میثم قرار گذاشتیم که بریم فیلم رو خونه مادربزرگ میثم ببینیم . خونه دایی بزرگش هم طبقه پایین همونجا بود و ویدیو و فیلم توی خونه اونها بود .انروز وقتی رسیدیم خونه مادربزرگ متوجه شدیم خان دایی تشریف ندارن و درب خونشون هم قفله ، اخر بدشانسی بود چون طبق معمول سه نفری مدرسه رو پیچونده بودیم و هیچی هم نصیبمون نشد.

توی خونه مادربزرگ یا پاسیو یا همون نورگیر وسط ساختمون بود که تا طبقه پایین ادامه داشت .تصمیم گرفتیم که از پاسیو بریم پایین و ویدیو و فیلم رو بیاریم بالا .

به هر بدبختی بود من پایین رفتم و اونها دوتا ملافه رو به هم گره دادن تا بتونیم ویدیو رو با اون بکشیم بالا .

عین این فیلمها شده بود و من بعد اینکه محموله رو فرستادم بالا به زور تونستم بیام بالا ولی بالاخره موفق شده بودیم.

وقتی فیلم رو گذاشتیم قیافه همه مون دیدنی بود . یک فیلم سیاه و سفید که مرتبا از وسطش ادم رد میشد ، صحنه هایی که تو شب بازی شده بود هیچی معلوم نبود . دست فیلم بردار چند باری لرزیده بود و خلاصه اصلا چیزی معلوم نبود گه گاه هم صدای اطرافیان فیلم بردار توی فیلم میومد .

ولی نهایتا کمی از داستان دستگیرمون شد . همین که تونسته بودیم فیلمی که اونروز ها برای هم سن و سالهای ما به شدت ممنوع بود ببینیم کلی احساس پیروزی میکردیم.

چند سال بعد من نسخه خوبی از تایتانیک گیرم اومد بار اول که کلی گریه کردم با فیلم و اما بارهای بعدی میخندیدم چون یادم میومد که مثلا تصور من از این صحنه با توجه به فیلم اول چی بود و حالا چی میبینم .

این هم داستان تایتانیک دیدن من بود .

هنوزم که هنوزه این فیلم شدیدا منو تحت تاثیر قرار میده .دست سازندش درد نکنه.

مرگ...